هر شب خواب درستی نداشت، روزها همیشه چشم هاش قرمز بودن از بس توی شب گریه کرده بود. توی شب گریه می کرد که بچه هاش نفهمن که نگرانه. نفهمن که خیلی درمونده شده. دخترش دو سالی بود که عقد کرده و بود و نمی تونست ازدواج کنه. خانواده نمی تونستن هزینه ی جهیزیه رو بپردازند. دو سال بود که داماد به هر بهانه ای عروسی رو عقب انداخته بود که اونا بتونن جهیزیه رو فراهم کنن ولی دیگه نمی شد بیشترا از این ادامه داد.

تازگی ها هم ناخواسته دوباره بچه ی چهارمش رو حامله شده بود. هر کاری کرد نتونست بچه رو سقط کنه که این یکی دیگه بدبخت نشه. حتی فکر کرد که اونو به کس دیگه ای بده ولی شوهرش مخالفت کرد. کلا زندگی هر روز بدتر میشد. چقدر بعضی وقتها همه ی بدبختی ها سر آدم میریزن.

چند روز پیش بهش خبر دادن که یه عده ای جهیزیه ی دخترش رو تهیه کردن و دارن براش می برن. جهیزیه ی خوبی هم تهیه شده بود خدا رو شکر. لحظه ای که این مادر شاد میشه با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست.

تهیه جهیزیه برای عروسخهای نیازمند یکی از قشنگترین کارهای خیره. اگرچه هیچ کس دوست نداره کلا کسی نیازمند باشه.